همایش شیرخوارگان حسینی در بافق

همایش شیرخوارگان حسینی در نخستین جمعه از ماه محرم‌الحرام به همت هیئت رزمندگان بافق همزمان با سراسر کشور در این شهرستان برگزار شد.

همایش شیرخوارگان حسینی صبح امروز همزمان با سراسر کشور و به همت هئیت رزمندگان اسلام بافق پس از اهدای لباس‌های سبز به نشان سروری به کودکان و شیرخوارگان در چهار نقطه شهر و سه روستای شهرستان بافق برگزار شد.

در این مراسم مداحان و روحانیون اهل‌ بیت عصمت و طهارت(ع) شهرستان با مرثیه سرایی و لالایی خوانی برای حضرت علی‌اصغر(ع)، شهادت سرباز خردسال اباعبدالله الحسین(ع) را در حالی که شماری از مادران با آغوش کشیدن فرزندان شیرخوار خود اشک می‌ریختند، به سوگ نشستند.

دبیر همایش شیرخوارگان حسینی با اشاره به ضرورت زنده نگهداشتن آرمان‌های عاشورا و یاد و خاطره شهدای کربلا به ویژه حضرت علی‌اصغر (ع) اظهار داشت: این آیین هر سال در روز اولین جمعه ماه محرم با هدف بزرگداشت حضرت علی‌اصغر (ع) برگزار می‌شود.

علی‌اکبر قانعی خاطرنشان کرد: این مراسم در حسینه بزرگ شاه نجف ، بیت‌العباس (ع) ،امام حسن مجتبی(ع) مسکن مهر و روستاهای مبارکه، قطرم و شادکام  نیز برگزار شده است.

وی یادآور شد: این مراسم به اهتمام هیئت رزمندگان اسلام در سال‌های اخیر در بافق باشکوه و معنویت خاص برگزار شده و شرکت‌کنندگان از سخنرانی وعاظ و مرثیه‌خوانی مداحان اهل بیت (ع) بهره‌مند می‌شوند.

قانعی افزود: حضور مادران با شیرخوارگان خود در این مراسم اوج مظلومیت امام حسین (ع) و یارانش را نشان می‌دهد و در واقع تجلی مظلومیت اصحاب عاشوراست.

عکس: محمود تقی زاده بافقی

منبع : آفتاب بافق

 

حسینیه نظر کرده میانگاه بافق همچنان در حال ساخت و ساز است/ کمتر از دو هفته به محرم باقی است

حسینیه نظر کرده میانگاه بافق همچنان در حال ساخت و ساز است/ کمتر از دو هفته به محرم باقی است

حسینیه نظر کرده میانگاه یکی از قدیمی ترین مکان های مذهبی بافق است که کار مرمت و بازسازی آن ۶ سال است که شروع شده ولی هنوز پایان نیافته است.

حسینیه نظر کرده میانگاه در اوایل دوره قاجاریه ساخته شده که قدمتی طولانی دارد. این مکان مذهبی از دیرباز محل تجمع مردمان ولایت مدار بافق جهت برگزاری مراسمات مذهبی از جمله مراسم سوگواری سالار شهیدان اباعبدالله الحسین می باشد.
مسئول حسینیه نظر کرده میانگاه در گفتگو با خبرنگار بافق پویا گفت: کار تعمیر و بازسازی این حسینیه از سال ۱۳۸۹ آغاز شده که تاکنون به اتمام نرسیده است.

img_2637-1600x1200

img_2636-1600x1200
احمد فتوحی افزود: هزینه تعمیر و بازسازی حسینیه ۲ میلیارد تومان بوده که کل این مبلغ توسط مردم تامین شده و هیچ کمکی از جانب مسئولین شهرستان صورت نگرفته است.

photo_2016-09-23_23-34-48
وی با اشاره به مدت زمان کوتاه باقی مانده به محرم اظهار داشت: امیدواریم به همت مردم بتوانیم کار تعمیر این حسینیه را قبل از شروع ماه محرم به پایان برسانیم.

 

برگزاری مراسم عزاداری سه ساله امام حسین(ع) حضرت رقیه (س) در بیت الرقیه(س) بافق

آیین عزاداری و سوگواری حضرت ابا عبدالله الحسین (ع) و حضرت رقیه (س ) با سخنرانی امام جمعه موقت یزد در بیت الرقیه(س) بافق برگزار شد.

به گزارش بافق پویا ، روز سه شنبه همزمان با سالروز شهادت دخت سه ساله ابا عبدالله الحسین، با حضور امام جمعه شهرستان بافق، روحانیون و جمع کثیری ازخواهران و برادران شهرستان بافق مراسم عزاداری دخت سه ساله ابا عبدا.. الحسین(ع) در بیت الرقیه(س)،بافق برگزار شد.
حجت الاسلام آیت الهی ، امام جمعه موقت استان یزد، با اشاره به نقش سازنده قیام حضرت اباعبدالله الحسین و پایداری و صبر اهل بیت عصمت و طهارت (ع) و آزار و شکنجه هایی که متحمل شده اند گفت: همه این سختی ها و شهادت ها از صدر اسلام تا قیام امام حسین (ع) و انقلاب شکوهمند ایران بخاطر این بود که دین اسلام بماند.
وی با بیان اینکه صبر و بردباری حضرت رقیه (س) در عرصه قیام عاشورا مثال زدنی است افزود: برگزاری برنامه هایی در زمینه شناخت بیشتر جوانان با اهداف امام و یارانشان در واقعه کربلا زمینه حرکت در مسیر حق علیه باطل را فراهم می کند.
او اظهار کرد: بازماندگان عاشورا به خوبی با عزاداری و سوگواری های خود پیام عاشورا را به جهانیان منتقل و باعث جاودانی دین مبین اسلام در دنیا شدند.
امام جمعه موقت استان یزد اظهار کرد: امت اسلامی باید با وحدت و یکپارچکی این پیام عاشورایی را جاودانه نگهدارند.
در این مراسم مداحان اهل بیت عصمت و طهارت (ع) به ذکر مصائب حضرت رقیه (س) و کاروان اسرای کربلا پرداختند.
همزمان با سالروز شهادت حضرت رقیه (س) سفره احسان و نذری در محل بیت الرقیه(س) برپا شد.

DO3P3804 DO3P3797 DO3P3787 DO3P3783 DO3P3775 DO3P3767 DO3P3759 DO3P3749

خوشبختی یعنی …

بسم رب الحسین

<هرکه دارد هوس کرب و بلا بسم الله>

 

(خوشبختی از نظر من یعنی…)

 

خوشبختی یعنی تشنه باشی ولی چون تو حرم امام حسینی روت نشه آب بخوری…

 

خوشبختی یعنی گَردِ سفر به لباسای تنت باشه ،با اینکه عادت داری همیشه با لباسای تمیز بگردی ولی چون مستحبه، با همون لباسِ گردِ راه گرفته  راهی حرم شی…

 

خوشبختی یعنی تو مسافر خونه خیلی گرسنه باشی ، درِ یخچال رو باز کنی و بعد … آروم ببندیش بدون اینکه چیزی بخوری … آخه مستحبه گرسنه و تشنه بری زیارت ارباب…

 

خوشبختی یعنی اصولا بچه پررو بازی در بیاری و بهت بگن کلا خیلی با اعتماد به نفس رفتار می کنی ولی وقتی داری تو بین الحرمین راه میری ، سرت پایین باشه … تواضع کرده باشی … خجالت بکشی … قدم هات آروم شده باشه …خلاصه کنم “بنده وار” بری سمت حرم …

 

خوشبختی یعنی تویی که همیشه جای راحت خوابیدی ، حالا توی یه خونه کوچیک کنار مرز تو یه ذره جا بخوابی به امید اینکه فردا از مرز ایران میگذری و راهی عتبات می شی …

 

 

خوشبختی یعنی تو روزای عادی حتی حاضر نباشی جلوی کسی خم شی و وسایلت رو از رو زمین برداری ولی وقتی از باب السلام رفتی تو حرم ، بیفتی به سجده : رسیدم کربلا الحمدلله…

 

خوشبختی یعنی جمع کردن و تو چمدون چیدنِ وسایلی که یکی از مهم تریناش شال عزای محرم باشه…

 

خوشبختی یعنی شب تا صبح تو حرم بمونی …

 

خوشبختی یعنی از کتابخونه های حرم زیارت ناحیه برداری ، از زبان امام زمانت روضه بخونی و این قدر گریه کنی که دیگه چشات نوشته ها رو نبینه…

 

خوشبختی یعنی هر بار که به پاسپورتت نگاه می کنی ، اشک جمع شه تو چشات بگی خدایا شککککرت !شکرت که زائر حسینم….

 

خوشبختی یعنی خسته باشی …. خوابت بیاد … تشنه باشی… گرسنه باشی ولی نخوای … یعنی نتونی از حرم ارباب دل بکنی و چند ساعت دیگه هم با همون حال بمونی تو حرم …

 

خوشبختی یعنی نصفه شب بیدار شی از شدت خستگی و بی خوابی و ضعف تنت بلرزه ولی حتی یه لحظه هم تو تصمیمت واسه رفتن به حرم شک نکنی…

 

خوشبختی یعنی شب بخوابی خواب حرم ببینی ! صبح که بیدار می شی ، خودِ حرم رو…

 

خوشبختی یعنی دمِ سحر بارون بزنه … زیر بارون زل بزنی به پرچم سرخِ روی گنبد…

 

 

خوشبختی یعنی جلوي تل زینبیه ،دقیقه ای هزار بار توی خودت بشکنی و زمزمه كني واويلا دخت حيدر ميون لشكر أعداء ، داره ميره سمت تل زينبي يكه و تنها !

 

خوشبختی یعنی وسط دعاهات حتی به ذهنت هم نرسه که بهشت بخوای ! چون وسط بهشتی…

 

خوشبختی یعنی وقتی داری جلوی ضریح دعا می کنی ، یهو سرت رو بیاری بالا ، ببینی زیر قبه ای و یاد این جمله بیفتی:

السلام علی من الاجابة تحت قبته

 

خوشبختی یعنی …

یعنی … زائر کربلا شدن تو اربعین

اربعین کربلا

 

این خوشبختی ها ان شاءالله نصیب هممون بشه

الهی آمین

زمزمه انتظار… (27)

السلام علیک یا میثاق الله الذی اخذه و وکده

 

مولا جان …

عاشورایی دیگر بر ما و شما گذشت…

و شما همچنان  به جای اشک خون گریه میکنید…

و ما همچنان، ناتوان و درمانده ایم از یاری رساندن به امام زمان خود…

آقا ؛ خوب میدانیم دلیل نیامدن شما ، آماده نبودن ماست.

مولا جان …

عمری با روضه شما که گفته بودید: “در روضه عمویم عباس علیه السلام شرکت میکنم”  گریه کردیم و باطن حرف شما را نفهمیدیم…

نفهمیدیم شما برای ظهور، نیاز به عباس دارید؛

عباسی که کاشف الکرب عن وجه امام زمانش باشد؛

عباسی که به وقتش ، علمدار است و به وقتش ساقی است و به وقتش نگهبان حرم؛

شب تاسوعا به قلب دشمن میزند و به خواسته امامش، جنگ را به عقب می اندازد؛

شب عاشورا وقتی امامش بیعت از یاران بر میدارد ، عمار گونه روشنگری میکند و دلهای مردد را به سپاه برمیگرداند؛

عباسی که میداند با میدان رفتنش امامش تنها میماند ، لذا اذن میدان نمیگیرد؛ برادرانش را به میدان میفرستد و طاقتش که تمام میشود هم به خودش اجازه میدان رفتن نمیدهد ، به امامش میگوید “ذاق صدری” ؛ تا امامش راهی برای رهایی نشانش دهد؛

وقتی امیدش ناامید میشود که آب داخل مشک نه، خواسته امام زمانش روی زمین میریزد؛

و لحظات آخر ، خواسته اش نگاه کردن به چهره امام زمانش است.

 

مولا جان…

شرمنده ایم که عباس را به وفاداریش میشناسیم ولی وفاداری ما به شما از سگ اصحاب کهف هم کمتر است…

ما که به روضه و سخنرانی گوش نمیدهیم تا به زعم خودمان، افسرده نشویم ؛

ما که محرم و صفر که تمام شد صدای موسیقی شهرمان را فرامیگیرد…

ما که برای رفتن به عزاداری جدتان ماشینمان را جلوی راه مردم میگذاریم ؛

ما که گاهی با پولهای شبهه ناکمان نذری میدهیم؛

ما که در شبهای عزاداری زیر پوست شهرمان خبرهای دیگری ست؛

ما که گاهی عزاداریمان به کارناوال های نمایشی تبدیل میشود؛

ما که گاهی شور عزاداری داریم و شعور عزاداری نداریم…

ما که از ترس خودی هایمان جرأت گفتن خیلی از حرفها را نداریم…

.

.

.

<یا ایها العزیز ! مَسَّنا و اهلنا الضُر و جِئنا ببضاعه مُزجاه و اَوفِ لَنَا الکَیل و تَصَدَّق علینا ؛ ان الله يَجزِي المتصدقين .> (یوسف ۸۸)

 

مولا جان…

اين همان جمله اي است كه برادران يوسف، در زمان درماندگی به او كه اكنون عزيز مصر بود گفتند :

اي عزيز مصر ! ما و نزديكان ما را سختي فرا گرفته است و با كوله باري تهي به پيش تو آمده ايم ، پيمانه هامان را پر كن و بر ما مرحمتی كن . می دانی كه خداوند تصدق دهندگان و بخشندگان را پاداش می دهد.

 

و حالا در اين شب های باقیمانده از ماه محرم ، اين ماييم و شما، ای یگانه يوسف عرصه هستی که چگونه پیمانه هایمان را پر میکنید…

خوب می دانیم که شایسته پیمانه هایی پُر نیستیم ، اما عزيز مصر ما ، بخشنده ای است كه نمونه ديگري در هستي ندارد و چه باك كه در اين شبها همچون زهیر ما را برگرداند و  ناممان را در زمره سربازان خود وارد کند…

 

مولا جان…

ما البته  – درست مثل فرزندان يعقوب – با شرمی سنگين به خدمت شما می رسيم ، و از خود شما می خواهيم كه از خدا بخواهید گناهان سنگين و رنگارنگ ما را ببخشد و دستمان را بگيرد و ما را لایق زمینه سازی و زندگی در عصر ظهور کند ؛

آري درست مثل فرزندان يعقوب می گوييم :

«یا اَبانا اِستغفر لَنا اِنّا کُنّا خاطِئین.» (یوسف ۹۷)

پدر ! تو براي ما آمرزش بخواه كه ما همگي خطاكاريم …

ای سید ما ، ای سرور ما ، دعاکن یرای ما… 

مولا جان …

ما را همچون حر ، با تلنگری برگردان…

نگاه به پرونده غرق گناه ما نکن که سرافکنده آمده ایم…

 

مولا جان…

خسته ام از این زمانه هزار رنگ…

دلم لحظه ای از عصر ظهور میخواهد.

 

امام زمان

اللهم عجل لولیک الفرج

گزارش تصویری همایش شیرخوارگان در امامزاده عبدالله(ع) (2)

همایش شیرخوارگان در امامزاده عبدالله(ع) بافق

عکس : محمد صالح عسکری

جهت دریافت فایل با کیفیت تصاویر می توانید با شماره ۰۹۱۳۳۷۳۴۲۱۲ تماس بگیرید.

برگزاری مراسم عزاداری در دبستان ابتدایی پسرانه حر

همزمان با هفتمین روز از ماه محرم، مراسم عزاداری وقرائت زیارت عاشورا در دبستان ابتدایی حربرگزار شد

بافق پویا: در هفتمین روز از ایام محرم و بمناسبت فرا رسیدن شهادت سرور وسالار شهیدان ابا عبدالله الحسین، مراسم عزاداری و قرائت زیارت عاشورا در دبستان ابتدایی حر برگزار شد..

در این مراسم با مداحی، مداح اهل بیت سلطان زاده دانش آموزان به سینه زنی و عزاداری در سوگ سید و سالار شهیدان پرداختند.

جلیل خالقدادی مدیرآموزشگاه حر هدف از برگزاری این مراسم شناخت رسالت برزگ ابا عبدالله(ع) در این ایام به دانش آموزان دانست.

DO3P9115  DO3P9135 DO3P9165 DO3P9174

همایش شیر خوارگان حسینی در امام زاده عبدالله بافق برگزار شد

به گزارش بافق پویا به نقل از مرکز اطلاع رسانی شرکت سنگ آهن، همایش شیرخوارگان حسینی صبح روز جمعه همزمان با سراسر کشور و بامساعدت و همکاری پایگاه نبی اکرم(ص) و به همت هئیت رزمندگان اسلام بافق پس از اهدای لباس‌های سبز به کودکان و شیرخوارگان در صحن متبرک امامزاده عبدالله بافق برگزار شد.
امام جمعه شهرستان بافق به عنوان سخنران مراسم پیرامون نامگذاری و برگزاری چنین همایش جهانی به نام حضزت علی اصغر(ع) کودک سه ساله امام حسین(ع) سخنانی بیان نمود و پس از آن مداحی توسط مداح اهل بیت حسینی در وصف اهل‌ بیت عصمت و طهارت(ع) با مرثیه سرایی و لالایی خوانی برای اباعبدالله الحسین(ع) را در حالی که شماری از مادران با آغوش کشیدن فرزندان شیرخوار خود اشک می‌ریختند، به سوگ نشستند.

DO3P8140 DO3P8147 DO3P8180 DO3P8256 DO3P8119 DO3P8075 DO3P8261 DO3P8045 DO3P8679

متن نوحه میثم مطیعی : زبان حال زوار پیاده کربلا

 

کنار قدم های جابر، سوی نینوا رهسپاریم
ستون های این جاده را ما، به شوق حرم می شماریم
شبیه رباب و سکینه، برای شما بی قراریم
ازین سختی و دوری راه، به شوق تو باکی نداریم
فدایی زینب، پر از شور و عشقیم
اگر که خدا خواست، بزودی دمشقیم

لبیک یابن الحیدر

قَطَعنا الیک الصَّحاری، الا یا امیر الفرات
أضِفنا فانّا ضیوفک، اضِف هؤلاء المُشاة
نَسیرُ الیک نهاراً، و نَحلُمْ بک فی اللیالی
نَعُدُّ الخُطىٰ و العلامات، و نبکیک حتى الوصال
نسیل کَنهرٍ، یا بحر المَعالی
بصَخرٍ و سدٍّ، اَبد لانُبالی

لبیک یابن الحیدر
وُلِدنا على حبّ حیدر، إذن لانخاف المَخاطِر
و نَفدیک بالقلب و الروح، و لیس فقط بالحناجر
و الحمدلله صِرنا، بلطفک شعباً أبیّا
سنمشی الى القدسِ یوماً، مع المسلمین سَویّا
سلامٌ على الشام، کَرَمزِ الصُّمود
و بحرین و القدس، اسیرِ القیود

لبیک یابن الحیدر
ترجمه:
ای امیر نهر فرات! به سوی تو بیابان ها را پشت سر گذاشتیم
میزبانی کن از ما که ما میهمانان توایم
میزبانی کن از این خیل پیاده
روزها به سوی تو گام برمیداریم
و شب ها رویای تو را می بینیم
قدم ها و علم های جاده را می شماریم
و تا زمان رسیدن بر تو گریه می کنیم
همچون رود جاری می شویم
ای دریای بزرگی ها!
و به هیچ صخره و سدّی
اهمیت نمی دهیم و اعتنا نمی کنیم

***
بر عشق و محبت علی به دنیا آمدیم
به خاطر همین است که از خطرها نمی ترسیم
ما با دل و جان مان فدای تو می شویم
نه فقط با حنجره های مان
خدا را شکر که به لطف تو
امّتی آزاده و ستم ناپذیر شدیم
روزی همراه با همه ی مسلمانان
به سوی قدس پیاده خواهیم رفت
درود بر شام
به عنوان نماد و مظهر مقاومت
و درود بر بحرین و قدس
که اسیر بند هستند))
یا حُسین!

یَتَّجِهُ هذا الحَشدِ الکبیرِ مِن محبّیکَ نحو کربلاء، بنیاتٍ صادِقَة و قلوبٍ مُشتعلة، شوقاً لزیارتک و تَوّاقَةً للتقرب بها إلی الله، لیُحرِّروا أنفسهم من الذنوبِ و التعلقاتِ الدنیویة.

یا سید الأحرار! نَعِدُک أن نَتَّجِهَ معاً نحوَ القدسِ مشیاً علی الأقدام و نُحرِّرَ تلکَ الأرضَ المقدَّسةَ من بَراثِنِ الصّهاینةِ الغاصبین، و أن نذهَبَ قریباً إلی الشّام لنُخَلِّصَ مقامَ أختکَ زینبَ الکبری من حمَلاتِ لُقَطاءِ الصّهاینةِ و أمریکا و هُم العناصِرَ السلفیة‌ و التکفیریة و الإرهابیةِ و الوهابیة، الذین لم یُدرِکُوا شیئاً عن الإسلامِ الحقیقی.

ترجمه:
یاحسین!
این خیل عظیم دلدادگان با نیات صادقه و قلوب مطهره به قصد زیارت تو به سمت کربلا در حرکتند و با زیارت تو به خدای متعال تقرب میجویند تا خود را از قید و بند گناهان و تعلقات دنیایی رها کنند.

ای سید احرار! ما با تو عهد می بندیم که با این جماعت پیاده روان به قدس رفته و آن سرزمین مقدس را از چنگال غاصب صهاینه آزاد کنیم. همچنین با تو عهد می بندیم که به زودی به شام رفته و سوریه و حرم مطهر خواهر تو زینب کبری را از دست فرزندان نامشروع صهاینه و آمریکا یعنی گروههای سلفی و تکفیری و ارهابی و وهابی آزاد نماییم؛ همانها که از اسلام حقیقی هیچ نفهمیده اند.

 

 

ghadamha 587760_PViAnGgH

توصیه‌های میرزا اسماعیل دولابی برای حضور در حرم سیدالشهدا(ع)

nf00353134-1

اسماعیل دولابی از عارفان و سالکان طریق الهی توصیه‌هایی را درباره حضرت اباعبدالله الحسین(ع) دارد که مشروح آن در ادامه می‌آید:

چرا امام حسین(ع) روز عاشورا صدا می‌زند العطش، آب، آب ….؟ فرمود: قطره‌های سرگردان در چشمه‌ها و نهرها را صدا می‌زند، می‌گوید: بیایید مرا یاری کنید، دوستان، شیعیان، بستگان بیایید، مرا نصرت دهید. شاهزاده علی اکبر را دیدی وقتی لب پدر بزرگوارش را چشید، ساکت شد، چرا آرام شد؟ وقتی زبان در دهان پدر گذارد، دید اوه! عطش اینجا خوابیده است، دریای حیات و عزت، تشنه‌ حیات و علم است باز علم می‌خواهد، باز معرفت می‌خواهد، باز با مبدأ خودش کار دارد وقتی پدر را دید اینگونه تشنه است، پسر راحت شد. هرکدام از مؤمنین هم قوی‌تر باشند رفیقش را آرام می‌کند، هرکدام تشنگی بیشتری دارد، پایینی را آرام می‌کند، قوّه می‌دهد، قدرت می‌دهد.

* رابطه ۷۲ یار سیدالشهدا(ع) با وجود صفات حمیده در انسان

یاران مولایمان ابا عبدالله (ع) ۷۲ نفر بودند که این خیلی معنا دارد، ۷۲ نفر یعنی ۷۲ صفت ممدوح که در انسان هست، در انسان ۷۲ صفت بد هم هست، البته هست به آن‌ها نمی‌خورد، آنها در کناب صفات حمیده هستند، هفتاد صفت حمیده مال خداست، غفاریت، ستر، عفو و امثال آن، این‌ها را آخرش به مؤمن می‌دهند.

حضرت اباعبدالله (ع) هفتاد صحابی داشت، هفت و هفتاد خیلی استعمال شده است، طواف کعبه، سعی صفا و مروه، سنگ به شیطان زدن همه هفت است، اگر ۶ سنگ بزنی ناقص است، یعنی یک صفت کم داده‌ای، چقدر از ذکرها هفت بار وارد شده است، ذکر رکوع، ذکر سجده اگر بتوانی مستحب است این‌ها هفت مرتبه تکرار شوند.

هفتاد صفت ممدوح در انسان داریم، که اینها صفات خداوند است، این‌ها درجات بهشت و مقامات قُرب خداست، که انسان به وسیله‌ آن‌ها نزدیک می‌شود، مرتباً عده‌ای می‌رفتند و عده‌ای می‌آمدند و باز ۷۲ نفر کامل می‌شدند، از اول معلوم بود ۷۲ است. انگار هر روز کربلاست و ۷۲ صفت هم دور امام حسین (ع) است، هر روز کربلا و همه روزها عاشورا و امام حسین (ع) در همه زمینه‌ها هست، صفات هم دور اوست، خودت را در این میانه بگرد و پیدا کن.

«کل یوم عاشورا کل ارض کربلا»؛ کربلا و عاشورا با هم قاطی شدند، همه وقت کربلا هستیم و همه وقت عاشورا است، عبادت عاشورائیان تمام شد، عبادت گریه‌های که می‌کردم هم خلاص شد، یعنی مغز مطلب درآمد یعنی دائماً در بلا هستی و هر روز هم عاشوراست، کعبه هم آنجایی است که با خدای خودت مشغول می‌شوی و ملاقات حج توست، تمام عبادات همین است، نشنیده‌ای که گفت خوشا آنان که دائم در نمازند یعنی هرکاری که می‌کند در نماز است.

ماه محرم یکی از ماه‌های تکامل است و محبت و عزاداری برای امام حسین (ع) انسان را زود به مقصد می‌رساند. «کلنا سفن النجاه و سفینه الحسین اسرع»؛ همه ما اهل بیت (ع) کشتی نجات هستیم ولی کشتی نجات امام حسین (ع) سریع‌تر است.

امام حسین (ع) تجلی خداست، در حدیث هست کسی که آن حضرت را با معرفت زیارت کند (و یا در روز عرفه زیارت کند) «یُخالطُهُ الله بنفسه»؛ خداوند بنفسه با آن زائر مخلوط می‌شود، این عبارت را هیچ یک از علماء جرأت نکرده‌اند باز کنند و تشریح نمایند.

* تأثیر گریه بر ابا عبدالله الحسین(ع) بر انسان

کسی که در عزای امام حسین (ع) بگرید یا بگریاند یا محزون شود، دیگر آتش دنیا و آخرت او را داغ نخواهد کرد، دوستان اهل بیت در مجلس ذکر امام حسین (ع) مثل حضرت ابراهیم (ع) هستند که خداوند آتش را بر او سرد کرد.

قلب و دلی که مغموم و محزون باشد، با گریه باز می‌شود، آن‌قدر گریه می‌کند که در دلش گل می‌روید، حزن، غم شدید است و گریه ندارد، وقتی که غم بیاید دل می‌شکند و گریه آغاز می‌شود و دل آرام می‌گیرد، گریه اسلحه مؤمن است، کربلا اسلحه مؤمن است، امام حسین (ع) برای گریه خلق شده است و «قتیل العبرات» یعنی کشته اشک‌ها است. اشک گریه برای دنیا شور است و اشک گریه آخرت شیرین است، اولی چشم را کم‌سو و زخم می‌کند، دومی چشم را پرنور و زیبا می‌کند.

اگر شده در همه عمر لااقل یک بار زیارت عاشورا را با صد لعن و صد سلام بخوان و از آن محروم نمان. متن زیارت عاشورا الهام خدایی است که به قلب ائمه الهام شده است و چیزی شبیه قرآن است اگر یک ماه محرم هر روز در خانه‌ات زیارت عاشورا را با صد لعن و صد سلامش بخوانی خدا را می‌بینی، امام حسین(ظهور) محبت است، ائمه یک ماه محرم را خیمه عزا می‌زدند و گریه می‌کردند.

سینه زدن خیلی قشنگ است و نافع، مواظب باش در طول سال چند دفعه سینه زدن را ترک نکنی، شخص وقتی سینه می‌زند، یا امام درون جا آن سینه می‌رود یا سینه زن به درون امام می‌رود، در همه عمر یک نوبت هم که شده برای حضرت زهرا و امام حسین (ع) سینه بزن، سینه زدن برای امام حسین (ع) بدن را سبک می‌کند زیبا و تمیز می‌کند، تا جایی که عکس خوبان خدا را در آن پیدا می‌شود.

می‌گویند امام حسین (ع) شهید شد، تا گنه‌کاران امت بخشیده شوند، آیا هیچ شخص عاقلی مثلاً بچه چهارده ساله‌اش را به کشتن می‌دهد که گاوش را نجات دهد؟ خیر. امام حسین (ع) خودش دوست داشت که در راه محبوبش جانفشانی کند و به ملاقاتش برود.

امام حسین (ع) یک امر علی حدّه است، در دستگاه خلقت، شما اهل عبادت و نماز و قرآن و …هستید ولی یک هفته ده روز یک بار نمی‌توانید نام امام حسین (ع) را نشنوید، اگر هم نشنوید خودتان گریه می‌افتید، هر موقع گریه افتادی برای امام حسین (ع) گریه کرده است، مؤمن نمی‌شود گریه نکند هرچند فقط چشمش کمی خیس و قرمز شود.

بر تربت امام حسین(ع) زیاد سجده کردن اخلاق را عوض می‌کند. بنای نظام آفرینش بر قربانی شدن مادون برای مافوق است، همه موجودات طبیعت خود را قربان مؤمن می‌کنند، او خود را قربان اهل بیت (ع) و آن‌ها خود را قربان خدا می‌کند.

* گریه‌ای که صاحب آن اشک ندارد

هرکس هر مصیبتی داشته باشد، از شیعیان مسلمین، مومنین حتی اشقیاء، اگر مصیبت امام حسین (ع) خوانده شود همه بخشیده می‌شوند. دیدی هر وقت کسی مرحوم می‌شود، یک آقایی را خبر می‌کنند تا منبر برود، آن منبری هم، اگر مرحوم جوان باشد، از مصیبت جوان می‌خواند، اگر پیر باشد از پیر می‌خواند، حق هم همین است که حزن و اندوه صاحب مجلس را انتقال بدهد به کربلا. تا صاحب مجلس با این روضه گریه می‌کند، دیگر مصیبت خودش یادش می‌رود، راحت می‌شود. انسان اگر یاد خوبان کند، غصه‌های خودش از یاد می‌رود، البته غصه‌های ما خیلی کوچک است و چیزی نیستند، دیگر غصه‌های خودمان را ذکر نمی‌کنیم، به خاطر اینکه کوچکند.

گریه سکلی گریه‌ای است که صاحب آن اشک ندارد (اشکش تمام شده) روز عاشورا یکی حضرت زینب (ع) بود که گریه سکلی کرد و یکی هم خود اباعبدالله الحسین (ع) یک نظر کرد، اصحابش را نگاه کرد، «نظرا الی یمینه و شماله»؛ گریه سکلی اشک ندارد. ناله است و صدا «و بکی بکا سکلی» روز عاشورا، یک گریه امام حسین (ع) و یک گریه زینب (ع) تمام گناه امت باطل شد، تمام گناه اولین و آخرین.

اشک نبود که صدا زد، صدای خشک، خون نبود که گریه کند، آب نبود که گریه کند. گریه وقتی برای بدن نافع است که اشک داشته باشد، ولی آن گریه سکلی بود نفعش مال اولین و آخرین است.

شاید در میان شیعیان وجود داشته باشد، وقتی مضطر می‌شوند (در مجلس امام حسین (ع) همه گریه می‌کنند و ضجه می‌زنند، یک مرتبه یک نفر از آن‌ها صدا می‌کند و ناله‌اش بالا می‌رود و گریه همه را ساکت می‌کند. در حالی که خودش هم مشغول کار است (دارد چای می‌ریزد) ده هزار نفر داشتند ضجه می‌زدند، یک دفعه این صدا بالا رفت همه جا را گرفت و همه ساکت شدند. این گریه سکلی است. در عرب می‌گویند دو جا فقط گریه سکلی است یک جا برای امام حسین (ع) و یکی هم برای زینب (س).

عزیزان من! خداوند از برکت امام حسین (ع) مملکت ما را روی زمین خیلی عزیز شمرده است. ببین که ذکر امام حسین (ع) چقدر برای بنی آدم استراحتگاه است، هر کدام خسته می‌شوند می‌گویند به روضه برویم، زن‌ها عجیب‌ترند، هرجا بیرقی می‌بینند وارد می‌شوند، کمی برای بچه‌ها پیغمبر (ص) گریه می‌کنند و حالشان جا می‌آید، گریه که می‌کند قلبش آب بیرون می‌دهد، گریه غصه و چرک را آب می‌کند و از سینه‌هایشان می‌برد. بعضی از زن‌ها و مردها گریه می‌کنند، گریه سکلی، به گریه بی اشک می‌گویند، روز عاشورا یک بار صدای حضرت زینب (ع) به آسمان رفت، گریه سکلی آن است. یک بار هم امام حسین (ع) صدایش بالا رفت ه گریه‌ای که اشک نداشت. اما از گریه بی اشک، آدم فکر می‌کند کسی را صدا زده است، نمی‌فهمد گریه‌اش اینطور است.

در دوران طفولیت، خانمی را دیدم که در روضه چای می‌داد، او هر یک ماه، چهل روز یک دفعه گریه‌اش راه افتاد و یک صدا می‌زد مابقی اوقات سرش پایین بود و چای می‌داد. دیگران همه گریه می‌کردند، ضجه می‌زدند، قصه می‌گفتند، می‌خندیدند، من بچه‌ بودم و در مجلس ول بودم گاهی صدای آن خانم بالا می‌رفت، تا صدایش به آسمان می‌رفت، سکوت این همه مدت آرام می‌شد، اینک که نگاه می‌کنم، می‌بینم که اول همه مردم در مجلس گریه می‌افتادند، آن وقت گریه سراغ او می‌رفت، یعنی تو چرا گریه نمی‌کنی؟ او هم که گریه نداشت ناله می‌کرد.

بعضی اوقات این ناله سراغ بزرگان ما می‌رود، آن‌ها گریه ندارند، آن‌ها سرپرست گریه کنندگان هستند، آب می‌دهند غذا می‌دهند، پذیرائی می‌کنند، عذرخواهی می‌کنند، بعضی وقت‌ها خودشان را هم می‌گیرد. آن‌هایند {هستند} که صدایشان به آسمان می‌رود و چون صدایشان بلند می‌شود برای تمام خلقت فرج است، من می‌دیدم آن خانم همین که صدایش به آسمان می‌رفت گریه تمام می‌شد و همه زنان شروع به صحبت می‌کردند، یک اتاق ضجّه، همین که ناله به آسمان می‌رفت تمام می‌شد، این چه صدایی است وقتی به آسمان می‌رود جاده‌ها را اینگونه صاف می‌کند. این را گریه سکلی می‌گویند. گریه‌ای که اشک و حزن و اندوه ندارد، ان شاءالله خداوند از برکت محبتش روز به روز آشنایی پدران و مادران و گذشتگان ما را که نورشان همراه ماست با خودش زیاد کند.

ندای «هل من ناصر ینصرنی» امام حسین(ع) به چه معناست

حضرت ابا عبدالله(ع) احتیاج به مردم نداشت، اما اینکه می‌فرماید: «مرا یاری کنید»، یعنی مسلک مرا یاری کنید، مقصد مرا یاری کنید، همکار و همراه من شوید. شما وقتی نماز می‌خوانید انبیاء و اولیاء را کمک کرده‌اید. وقتی کار خوب انجام می‌دهید، آنان را یاری داده‌اید. هر مسلکی که هر کس دارد، اگر شما هم از آن پیروی کنید او را یاری کرده‌اید.

آیا نفرمود که دشمنان ما را یاری نکنید و غذای دشمنان ما را نخورید؟ مسلک دشمنان ما را رفتار نکنید؟

برای امام حسین (ع) اگر پول خرج می‌کنید و یا لُخت می‌شوید عیبی ندارد، به ائمه نشان دهید، به امام حسین (ع) نشان دهید، بگذارید آقا ببیند که دوستش دارید. ریا برای مردم و به مردم نشان دادن بد است اما اگر به خود امامان (ع) نشان بدهید، این خوب است.

در دستگاه امام حسین (ع) حتی ریا هم ممدوح است، اگر جلوی روی مردم برای امام حسین (ع) مالت را بدهی، یا سینه بزنی خوب است، اصحاب که به میدان می‌رفتند رجز می‌خواندن و خودشان را معرفی می‌کردند، تظاهر در دستگاه امام حسین (ع) جزا دارد. البته بهتر است کار خود را به خدا و امام حسین (ع) نشان بدهی. بگویی، خدایا ببین من دارم این کار را می‌کنم، حسین جان ببین من دارم این کار را می‌کنم.

در حرم امام حسین (ع) که هستی، خوب گوش بده! آنجا یکی هست که به امام حسین (ع) سلام می‌کند. (منظور امام زمان (عج) است). سلامش خیلی قشنگ است، آن را بشنوید. همینطور که زوّار سلام می‌کنند، صدای او هم می‌آید که سلام می‌کند. در حرم امیرالمومنین (ع) هم همینطور است. وقتی که وارد می‌شوید و سر قبر مطهر علی (ع) حاضر می‌شوید، سلام‌تان را جواب می‌گوید. خوب گوش بدهید و حواس‌تان باشد که خلوت و تنها رفته باشید. بگویید: علی جان! این بار نماز خواندم و آمده‌ام خودم را نشان بدهم و دور حرمت بگردم و بروم. ساده بگو. خودنمایی نکن!

وقتی خواستی به حرم امام حسین (ع) مشرف شوی، تنها برو و وقتی هم مشرّف شدی حواست به دیگران نباشد، به خود حضرت باشد! ان شاءالله وقتی خواستی مشرّف شوی، ابتدا در نهر حسینی که نزدیک مرقد مطهر حضرت ابوالفضل (ع) است و از فرات جدا شده و آبش گل آلود است و تربت مخلوط است و آبش هنگام حرکت ناله می‌کند، غسل زیارت کن و با قدم‌ها کوتاه و به آهستگی و بدون اینکه با کسی حرف بزنی و به اطراف توجّه کنی به طرف حرم برو! هر قدمی که به سمت حرم می‌داری، ملائکه نور روی سرت می‌ریزند.

وقتی به حرم رسیدی، بالای کفش کن حرم، زیارت نامه‌ای نوشته شده است به این ترتیب «صلی الله علیک یا ابا عبدالله و صلی الله علیک یا ابا عبدالله و صلی الله علیک یا ابا عبدالله» که این خودش یک زیارت کامل است. گویا زائر می‌گوید: جانم به قربانت یا ابا عبدالله (ع) بعد می‌بیند مثل اینکه درست نشد و دلش آرام نگرفت، دوباره می‌گوید جانم به قربانت ای اباعبدالله (ع) و بار سوم هم به همین ترتیب! داخل حرم، پایین پای حضرت محلی است که استخوان‌های شهدا را آنجا دفن کرده‌اند. اگر هوشیار باشی آنجا که عبور می‌کنی احساس می‌کنی که زیر پایت مثل یک دریا گود است.

فارس

تاریک و روشن های عزاداری (نخل برداری هفدهم محرم در بافق)

سالهاست که این انتقاد به شهر ما میشود که چرا از اول تا دهم محرم عزاداری میکنیم و به محض شهادت امام حسین(ع) عزاداری را متوقف میکنیم؛
انگار با شهادت سیدالشهداء همه چیز تمام میشود.
دو سه سالی ست که حرکت های خوبی در این زمینه شده ولی اندکی جای تأمل دارد
مراسم هفتم امام حسین:
حرکتی که دیروز با دیدن آنهمه جمعیت از حق نگذریم خوشحال شدم
اما به چه قیمت؟؟؟؟؟
نخل برداری در روز هفتم امام حسین(ع)؟؟؟؟؟
کاری که در هیچ جا سابقه ندارد و کل مراسم را زیر سوال میبرد
آیا هر کاری که از نظر مراجع اشکالی نداشت، شایسته انجام است؟
آیا هر کاری که مردم را جهت عزاداری جمع کند قابل تحصین است؟
با اندکی تحقیق درمیابیم که نخل برداری نماد تشییع جنازه امام حسین(ع) است و طبیعتا این کار نمادین باید در زمان خودش برگزار شود

اما ما خود را در جایگاه قضاوت نمیبینیم و به صحبتهای شرکت کنندگان و بزرگان استناد میکنیم

نظرات مردم:

نفس عزاداری چیز خوبیه ولی نخل برداری تو این روز جزء سنت نیست و چیز جدیدیه پس جای تحقیق داره.

درست و غلطی کار رو نمیدونم ولی اگر تا هفتم عزاداری بود بهتر بود

با نخل برداری امروز مخالفم چون خارج سنت هست

وجود مراسم خوبه ولی تطابقش با حادثه کربلا خوب نیست
میشد مراسم دیگری برگزار کرد مثلا کاروان اسراء یا شکنجه کردن اسراء

احترام دارد ولی مناسبتی ندارد چون بدن امام حسین رو سوم برداشتند
اگر نخل کنار باشد و مراسم بگیرند بهتر است

اینکه هفتم امام حسین مردم رو جمع کردند خوبه مراسم با اُبُهتیه

تو شهر های زیادی بودم ولی دفعه اوله که دارم این جور چیزی میبینم
نماد تشییع جنازه امام حسینه ولی چرا هفتم، نمیدونم

تو کربلا نخل و تابوت نبوده ، اگر اشتباهه کلا نباشه
حالا چون نمادینه هر روزی باشه مشکلی نداره

تا قبل از این هفتم خبری نبود
تو این موقعیت که عزاداری ها کمرنگ شده ، خوبه که مراسم هفتم رونق گرفته

نخل برداری در این روز شاید اشکال داشته باشد ولی عزاداری در روز هفت امام حسین اشتباه نیست

امروز هفت امام حسین است و هیچ جای دیگه برای ایشان مراسم عزاداری نگرفتند

نظر طلایی:
هیئت کریم اهل بیته ، چه خوبه این نخل رو روز ۲۸ صفر روز شهادت امام حسن(ع) غریب بردارند و ۴ تا تیر هم بزارند تو نخل به نشونه تابوت امام حسن (ع) .
روز شهادت امام حسن(ع) همه هیئت ها مشهد هستند و غریبی امام تو شهر مشخصه با این حرکت هم حرف و حدیث ها تموم میشه هم مراسم خوبی واسه امام حسن (ع) گرفته میشه

نظر حاج آقا هاشمی:
نخل برداری یعنی تشییع جنازه نمادین سیدالشهدا و چون در اون روز جنازه ها رو تو حصیر گذاشتند امروز هم نخل رو به این شکل در میارند
تشییع جنازه امام حسین (ع) در روز ۱۲ یا ۱۳ محرم انجام شده پس باید حرکت نمادین آن هم در همین روز باشه.
از این کاری که الان داره میشه، برداشت میشه که اگر ما اون روز بودیم تا روز هفتم جنازه ها رو خاک نمیکردیم.
از طرفی با این کار اصل قضیه فراموش میشه که این کار، نماد تشییع جنازه هست؛
و میشه یه چیز معمولی مثل علم و پرچم که هروقت خواستند بیرون میارند

نظر حاج آقا روحانی رئیس سازمان تبلیغات:
مسأله عرف شهر هست و عرف شهر میگه برداشتن نخل نماد تشییع جنازه امام حسینه و طبیعتا باید در همون روز سیزدهم محرم برگزار بشه

آقای صابری اراکی
عزاداری در محرم برای امام حسین و یاران فداکارانشان یکی از سنت های به جایی هست که در کشور و بین مسلمانان جهان  انجام می گیرد.  در بافق نیز به شکل مرسوم و بسیار زیبا با نمادهایی از تاریخ کربلا این مراسم اجرا می شود. نخل نمادی از تابوت امام حسین و یاران ایشان هست در بسیاری از شهرهای کشور در روز عاشورا،  سیزدهم ماه محرم و در بعضی در روز هفتم امام حسین برداشته می شود.
_چرا روز هفتم مگر شهدا در روز سیزدهم ماه محرم تشییع نشدند؟
ما مسلمانان چند روز را برای عزاداری مراسم میگیریم و اعتقاد داریم در آن روز باید از میت یاد کنیم، یکی از آنها هفتم روز خاکسپاری است، پس برداشتن نخل در روز هفدهم محرم نشان از عزاداری برای آقا امام حسین است

نظر یکی از بزرگان شهر که نخواست اسمش ذکر بشه:
تفت نخل رو دهم برمیدارند بعضی جاها قبل از محرم برمیدارند ؛ اگر اشکال داشته باشه اونها هم اشکال داره
ولی از مراجع سؤال شده و گفتند مشکلی نداره ؛ ما که از مراجع بیشتر نمیفهمیم
اونهایی که مخالف هستند اگر راست میگند بروند جلوی چیزهایی که خراب و حرام هست و انجام میشه رو بگیرند
۱: موسیقی در عزاداری
۲: علامت های جلوی هیئت ها
۳: فساد هایی که در حین مراسم انجام میشه

نظر  آقای شیخ العارفین از مسئولین برگزاری مراسم:
از دفتر آیت الله مکارم شیرازی سوال شده که این متن سوال و جوابه:
باسلام وادب..خواهشمند است نظر حضرتعالی در مورد عزاداری ونخل برداری روز هفتم امام حسین ع.را اعلام فرمایید
سلام عليكم،
چنین کاری سند اسلامى ندارد بلكه يك رسم عرفى است و در صورتى كه نماد تابوت پيكر پاك شهيدان باشد و آسيبى به كسى نرساند، مانعى ندارد.

ازدفتر آیت الله فاضل لنکرانی سوال شده و نه تنها گفتند مشکلی نداره بلکه تشویق هم کردند
حاج آقا بحرالعلوم که پارسال سخنران حسینیه سفلی بودند و اتفاقا یه مسئولیت مهم هم تو اصفهان دارند این کار رو تأیید کردند

ما خدای نکرده برای پست و مقام و مسائل دنیایی این کارها رو انجام نمیدیم و دوست نداریم با هدف ثواب کردن، خدای نکرده گناه کنیم؛ به همین دلیل تحقیق کردیم و اگر میفهمیدیم اشتباهه هرگز انجام نمیدادیم

نخل برداری نخل برداری.

همایش پیرغلامان حسینی در بافق

اولین همایش پیرغلامان بافق و روستاهای تابعه برگزار شد.
در این همایش از ۱۲۱ نفر از پیرغلامان حسینی تجلیل شد

عکس : زهرا فتوحی

ادامه خواندن “همایش پیرغلامان حسینی در بافق”

تعزیه دو طفلان حضرت زینب (س) به روایت تصویر

گزارش تصویری تعزیه دو طفلان حضرت زینب (س)

کاری از گروه خادم الزهرا (س) مبارکه

با همکاری شرکت تعاونی گل سرخ

عکس : محمود تقی زاده بافقی

ادامه خواندن “تعزیه دو طفلان حضرت زینب (س) به روایت تصویر”

مراسم نخل برداری در بافق به روایت تصویر (1)

مراسم نخل برداری در بافق به روایت تصویر (حسینیه میانگاه)

ادامه خواندن “مراسم نخل برداری در بافق به روایت تصویر (۱)”